Werkbeschrijving

De beweging en de schijnbare ordening

Black Friday 2009 NY. In alle drukte gooit iemand een van haar volle plastic tassen weg.

Op dat moment klikt het; " Hee?  Wat zie ik hier? Wat gebeurt hier eigenlijk?"

Naar aanleiding van die ene weggeworpen tas ben ik bij een vuilnisbak in Central Park gaan zitten en zag hoe die steeds voller werd. In heel korte tijd ontstond er naast ook een keurige stapeling.

Al die bewuste en onbewuste bewegingen rond die vuilnisbak. Ze voegen zich in een grote stroom in de voortschrijdende tijd. Onomkeerbaar in een schijnbare ordening. Alle bewegingen samen vullen een vuilnisbak. En maken de wereld zoals we die kennen.

Echter aan die bewegingen gaan zaken vooraf. En ze hebben een vervolg. Sindsdien is mijn werk een zoektocht naar een kern, het essentiële detail van de handeling. En probeer via deze versimpeling gelaagdheden achter die beweging op het spoor te komen.

Observatie- isoleren- verzelfstandigen

Om overzicht te krijgen kijk ik. Observeer eindeloos  en probeer mijn blik te beperken tot:  Wat doet een mens letterlijk . Het gaat daarbij over de meest  basale handelingen zoals bijvoorbeeld dragen, slepen, zitten, vastbinden, spelen, vallen en staan.

Door deze handelingen te isoleren en te verzelfstandigen worden ze toepasbaar in mijn werken.

gelaagdheid

Nadat zo focus is gevonden, ga ik op zoek naar de innerlijke krachten en gelaagdheden van de handelingen.

Verborgen krachten van menselijk falen en ontoereikendheid: donkerte, wreedheid, onverschilligheid, domheid,  anonimiteit, pijn en lust. Bronnen van onrust, instabiliteit, chaos en fragmentatie.

Anderzijds ook de helende en samenbindende krachten; liefde, koestering en zorg.

Mijn uiteindelijke doel is het in beelden verslag doen van mijn observaties en gedachten. Een dimensie toevoegen die mogelijk leidt tot anders kijken naar over de omringende werkelijkheid.

atelierpraktijk

In het atelier produceer ik  tekeningen, schilderijen en 3D voorwerpen. Deze worden daarna uit elkaar gehaald; gedeformeerd , geknipt geplakt, gestapeld. De samenhang van deze losse beeldelementen kan lang onduidelijk zijn. Ze zwerven kris kras door het atelier en vinden uiteindelijk een plek in een collage of andersoortig werk.

Dit behoeft geen definitieve plaats te zijn, maar zolang het me bevalt en het een nieuwe versie van de werkelijkheid oplevert mogen ze blijven waar ze zijn. De beelden zijn daardoor nooit klaar.

Dit proces van "maken- vernietigen- opnieuw maken"  kan eindeloos doorgaan. Soms wordt achteraf duidelijk dat goede werken verloren zijn gegaan in dit proces.

In het materiaalgebruik stel ik geen beperkingen en is alles mogelijk.

 

10 dec 2017