Werkbeschrijving

In een grote stroom van, met boodschappen bepakte en bezakte mensen lopen een man en een vrouw. Ook zij dragen tassen. Het is black friday 2009 in New York, de start van de grote uitverkoop na Thanksgiving. De vrouw gooit één haar volle tassen in een prullenbak. De andere tassen worden verder gedragen.

Dit was het moment waarop ik het zag- Beweging en haar consequenties.

 

 Centrale kwestie: De beweging en de schijnbare ordening.

Alles beweegt. De wereld beweegt. Daarop de mens.... nooit stil...

Al die bewuste en onbewuste beweging lijkt zich te voegen in een grote stroom van de voortschrijdende tijd. Onomkeerbaar in een schijnbare ongestuurde ordening.

In mijn werk ga ik op zoek naar de gelaagdheden onder die schijnbare ordening? Zijn er consequenties te verbinden aan een losstaande handeling? Aan een individuele beweging?

Observatie, isoleren, verzelfstandigen.

Om overzicht te krijgen probeer ik eerst mijn blik te beperken tot:  Wat doet een mens, waar is hij letterlijk mee bezig. Het gaat daarbij over de basale handelingen zoals dragen, slepen, zitten, vastbinden, spelen, vallen en staan.

Door deze handelingen te observeren, daarna te isoleren en te verzelfstandigen worden ze toepasbaar in mijn werken.

Gelaagdheid.

Nadat zo focus is gevonden, ga ik op zoek naar de innerlijke krachten en gelaagdheden van de handelingen.

Verborgen krachten van menselijk falen en ontoereikendheid: donkerte, wreedheid, onverschilligheid, domheid,  anonimiteit, pijn en lust. Bronnen van onrust, instabiliteit, chaos en fragmentatie.

Anderzijds ook de helende en samenbindende krachten; liefde, koestering en zorg.

Mijn uiteindelijke doel is het in beelden verslag doen van mijn observaties en gedachten. Een dimensie toevoegen die mogelijk leidt tot anders kijken naar over de omringende werkelijkheid.

Atelierpraktijk

In het atelier is er een continue productie van losse beeldelementen; tekeningen, schilderijdelen en 3D voorwerpen worden gedeformeerd , geknipt geplakt, gestapeld. De samenhang van die losse beeldelementen kan lang onduidelijk zijn. Ze zwerven kris kras door het atelier en vinden uiteindelijk een plek in een collage of andersoortig werk.

Dit behoeft geen definitieve plaats te zijn, maar zolang het me bevalt en het een nieuwe versie van de werkelijkheid oplevert mogen ze blijven waar ze zijn. De beelden zijn daardoor nooit klaar.

Dit proces van "maken- vernietigen- opnieuw maken"  kan eindeloos doorgaan. Soms wordt achteraf duidelijk dat goede werken verloren zijn gegaan in dit proces.

In het materiaalgebruik stel ik geen beperkingen en is alles mogelijk.

 

28 september 2017